چون است حال بستان ای باد نوبهاریکز بلبلان برآمد فریاد بیقراریای گنج نوشدارو با خستگان نگه کنمرهم به دست و ما را مجروح میگذارییا خلوتی برآور یا برقعی فرو هلور نه به شکل شیرین شور از جهان برآریهر ساعتادامه مطلب

بر من قلم قضا چو بی من رانند

پس نیک و بدش ز من چرا میدانند

دی بی من و امروز چو دی بی من و تو

فردا به چه حجتم به داور خوانند

خیام

ای کاش که جای آرمیدن بودی

یا این ره دور را رسیدن بودی

یا از پی صد هزار سال از دل خاک

چون سبزه امید بر دمیدن بودی

خیام

عزم آن دارم که امشب نیم مست
پای کوبان کوزه ی دردی به دست
سر به بازار قلندر در نهم
پس به یک ساعت ببازم هرچه هست

چون است حال بستان ای باد نوبهاریکز بلبلان برآمد فریاد بیقراریای گنج نوشدارو با خستگان نگه کنمرهم به دست و ما را مجروح میگذارییا خلوتی برآور یا برقعی فرو هلور نه به شکل شیرین شور از جهان برآریهر ساعتادامه مطلب

بر من قلم قضا چو بی من رانند

پس نیک و بدش ز من چرا میدانند

دی بی من و امروز چو دی بی من و تو

فردا به چه حجتم به داور خوانند

خیام