چون است حال بستان ای باد نوبهاریکز بلبلان برآمد فریاد بیقراریای گنج نوشدارو با خستگان نگه کنمرهم به دست و ما را مجروح میگذارییا خلوتی برآور یا برقعی فرو هلور نه به شکل شیرین شور از جهان برآریهر ساعت

بر من قلم قضا چو بی من رانندپس نیک و بدش ز من چرا میداننددی بی من و امروز چو دی بی من و توفردا به چه حجتم به داور خوانند خیام

ای کاش که جای آرمیدن بودییا این ره دور را رسیدن بودییا از پی صد هزار سال از دل خاکچون سبزه امید بر دمیدن بودی خیام

عزم آن دارم که امشب نیم مستپای کوبان کوزه ی دردی به دستسر به بازار قلندر در نهمپس به یک ساعت ببازم هرچه هست

چون است حال بستان ای باد نوبهاریکز بلبلان برآمد فریاد بیقراریای گنج نوشدارو با خستگان نگه کنمرهم به دست و ما را مجروح میگذارییا خلوتی برآور یا برقعی فرو هلور نه به شکل شیرین شور از جهان برآریهر ساعت

بر من قلم قضا چو بی من رانندپس نیک و بدش ز من چرا میداننددی بی من و امروز چو دی بی من و توفردا به چه حجتم به داور خوانندخیام